Μια προσευχη για τον δρομο

Κι αν δεις την Αριαδνη,πες της οτι ο Μινωταυρος ποτε δεν υπηρξε,μονο ο Λαβυρινθος που καιρο τωρα περπατω,και δεν υπαρχει κανεις,και ο Μιτος εγινε κλωστη κι ελιωσε στα χερια μου ...Αλλος τροπος να βγω υπαρχει? Υπαρχει κανεις εκει εξω να με περιμενει?
Αν οχι,δεν αξιζει αλλο να περπατω.ας μεινω εδω,στους τοιχους μου ,να περιμενω τι? μια αγκαλια,ενα δρεπανι..Μια Ελευθερια να πιεις στην υγεια της.
καποιον να με ξυπνησει μ ενα φιλι..εσενα..

Κοιτα να ντυνεσαι καλα..

Αφου δεν τ αποφασιζω εγω,τ αποφασισε εκεινος..
Το ανακοινωσε το βραδυ της Παρασκευης,ναι,δεν προλαβε να φυγει ο Αυγουστος,ηταν ακομη καλοκαιρι..Ενα καλοκαιρι που μοιρασε την τρελλα και τον πονο απλοχερα σε ολους μας..Αντε γεια,φευγω διακοπες,10-15 μερες..
Θα γυρισει?και τι θα βρει? Τι εχεις? Λιγη ζωη ακομη